Dorp met toekomst

Via onze bakkerij en winkel komen we in contact met vele inwoners van Hees. We merken ook dat er steeds meer mensen van buiten instromen, en dat is goed voor de leefbaarheid en verjonging van het dorp. Nadeel is wel dat we steeds minder weten wie onze buren zijn en waar zij precies wonen. Dat is dan weer jammer voor onze kleine gemeenschap. Daarom vinden we het onlangs gemaakte voornemen van de Torenvrienden echt bijzonder.

Ze hebben Hees ingeschreven voor de Vlaamse prijs “Dorp met Toekomst”, waarbij de geselecteerde ideeën een subsidie kunnen krijgen om de onderlinge band en sociale samenhang te bevorderen… en jawel… Hees is erbij, want het voorstel van de Torenvrienden werd goedgekeurd!

Alle Hesenaren op de foto. En wij zijn de eerste.

Wat houdt dit voorstel nu precies in? En waarvoor willen wij alvast de spits afbijten? Wel, het basisidee is om heel Hees op foto te zetten. De Torenvrienden willen van elk huis een foto maken met de bewoners voor de deur. Liefst tonen de bewoners met enkele voorwerpen welke hun leefstijl, beroep of hobby’s zijn, zodat zelfs de volgende generaties van deze unieke verzameling kunnen genieten.

ledereen is uiteraard vrij om aan dit project deel te nemen. Het spreekt echter vanzelf dat de initiatiefnemers hopen dat zoveel mogelijk dorpsgenoten meedoen om tot een volledig en waarheidsgetrouw fotografisch geheel te komen!

Maar er is nog meer… Op zondag 31 augustus 2008 worden alle foto’s in de St-Kwintenskluis en het Heesterhof tentoongesteld. Elk deelnemend huishouden krijgt die dag een afdruk van zijn foto. Samen met de tentoonstelling organiseren de Torenvrienden eveneens een zomers dorpsfeest, waarvan het programma ten gepaste tijde zal worden onthuld!

Voorts zal vanaf 1 september 2008 een overzichtsalbum van al de foto’s bij ons in de winkel, in de basisschool, in het café ‘bij Annie’ en in het ontmoetingscentrum ter inzage liggen. Er komt ook een speciale website met deze fotogalerij, informatie over onze dorpsverenigingen en hun activiteiten, een stukje geschiedenis over ons dorp, enzomeer. Ten slotte zal er zelfs een fotoboek uitgebracht worden aan een democratisch prijsje, indien deze laatste een financieel haalbare kaart is.

We zijn alvast overtuigd van dit schitterende dorpsinitiatief en roepen dan ook iedereen op beslist hieraan deel te nemen. Het lukt enkel als we massaal meedoen!

Een van de volgende dagen klopt alvast iemand van de Torenvrienden aan om bijgevoegd inschrijvingsformulier op te halen. De foto’s zullen in de loop van de maand juni worden gemaakt, maar daarvoor wordt vooraf nog een persoonlijke afspraak belegd.

Met vriendelijke groeten,

Christiane, Johny & de Torenvrienden

Vertel het door :)

Circus Piccolini in Hees

Neen, een circus in Hees was er zelfs volgens de oudste dorpelingen nog nooit geweest.  Daar zorgde Picolini voor op 10 oktober 2008.  En het werd niet zo maar een voorstelling.  Nee hoor, naast de echte Picolini-accrobaten mochten de kinderen van de gemeentelijke basisschool ‘Het Lieve Hese Beestje’allemaal meedoen.

Voor velen was het de vervulling van een droom, voor anderen een ontspannende uitdaging… Wekenlang hadden ze er naartoe geleefd en zich voorbereid. Van bij het begin van het schooljaar hing er al een heel speciale circussfeer in de school waaraan niemand kon ontsnappen. De kinderen niet, de directie en leerkrachten niet… maar ook de ouders, grootouders, broers, zusjes en ontelbare anderen niet. Het leerkrachtenteam toverde heel wat creativiteit en inventiviteit uit zijn mouwen en dit onder de voortdurende en deskundige begeleiding van de Picolini-circusfamilie. Met het naderen van de voorstelling stegen uiteraard ook de zenuwen en de spanning.  Noem het maar gezonde stress… want iedereen wilde zijn beste beentje (soms letterlijk) voorzetten.

Vrijdag 10 oktober was het dan D-day: een eenmalige voorstelling voor zowat 500 enthousiaste belangstellenden. Ja, daags voordien werd al een ‘generale repetitie’ gehouden voor de schoolgaande jeugd uit de aangrenzende dorpen, maar vrijdag moest het écht gebeuren voor het grote publiek. Het werd een grandioos succes. Zonder meer. Wellicht hadden de mama’s, papa’s, oma’s, opa’s, ooms en tantes… vooraf meer zenuwen dan de kinderen zelf. Die waren trouwens allemaal netjes ‘circusachtig’ uitgedost – sommigen hadden zelfs hun shirts en petjes zelf ontworpen. Het werd een voorstelling waarin het ene hoogtepunt het andere opvolgde. De allerkleinsten mochten als kleurrijke clowntjes de spits afbijten.  Kruipen, springen, dansen, zingen…  ze schitterden onvervaard. Vervolgens toonden de koorddansers hun evenwichtskunstjes – met paraplu – op de tonen van ‘I’m singing in the rain…’ De diabolo’s genoten ook heel wat bijval met hun spectaculaire trucjes. Het leek allemaal zo eenvoudig maar was verdorie zo ontzettend moeilijk. Nadien brachten de allerkleinsten een prachtig en tot de verbeelding sprekend dansnummertje op ritmische Afrikaanse muziek. Ook de daaropvolgende ‘flowerstick-act’ van de grotere leerlingen was bijzonder spectaculair en genoot heel wat bijval…

Dat levende dieren niet meer mogen optreden in een circus, werd vakkundig omzeild door de acts met pluchen hondjes en beertjes. De kleuters lieten de diertjes allerlei circuskunstjes doen – zelfs paaldansen – en dat tot groot genoegen van een uiterst enthousiast publiek. Heel wat kleur brachten nadien de leerlingen van het eerste en tweede studiejaar met hun felkleurige lintjes, waarmee ze allerlei sierlijke bewegingen en krullen maakten.Vanzelfsprekend mochten de jongleurs niet ontbreken. Het waren de meisjes die met zijden sjaaltjes en ballen toonden hoe techniek en vaardigheid gecombineerd worden en leiden tot een waar spektakel. Dat borden niet alleen dienen om van te eten, bewezen vervolgens een aantal groteren door ze op een stokje te laten draaien en dat als volleerde artiesten, vanuit de onmogelijkste houdingen. Vóór de grote finale brachten tenslotte een aantal kinderen een ontzettend moeilijke evenwichtsoefening op een grote bal en een olieton.  Ze jongleerden erop, lieten diabolo’s tollen, dansten door hoepels… kortom een schitterend maar oh zo moeilijk nummer. Tussendoor lieten Sarah, Dennis en Kimi van Picolini zien waarom zij échte circusartiesten mogen genoemd worden.  Hun evenwichtsacts waren niet alleen steeds adembenemend,  maar soms zelfs erg gevaarlijk. Na precies welgeteld 99 minuten zat de voorstelling erop.  Meerdere kinderen konden toen hun tranen niet meer bedwingen.  Voor sommigen was de ontlading immers ontzettend groot, anderen vonden het echter bijzonder jammer dat het circusverhaal ten einde was.  Ja, Picolini is een initiatief dat voor herhaling vatbaar moet kunnen zijn…

bekijk hier enkele foto’s:

Vertel het door :)

Bezoek ABDIJ ROCHEFORT en DURBUY

Zondag 22/08/2010

afb1afb2

De Torenvrienden van Hees en de Gezinsbond Hees organiseerden samen een BEZOEK aan de ABDIJ van ROCHEFORT en aan DURBUY op zondag 22 augustus j.l.

Met het bezoek aan de abdij van Rochefort, willen we eer en hulde brengen aan een bijzondere Hesenaar. Trappist Arnold Judong uit HEES (Bilzen) bouwde als  Prior Dom Anselmus de verwoeste Abdij en Abdijkerk van Rochefort volledig herop. Zie bijlage : levensbeschrijving van Arnold Judong (1845 – 1909). Hij was tevens de eerste brouwer van het bekende trappistenbier “Rochefort”. Hij was een zeer invloedrijk man, die nu nog altijd veel ontzag en bewondering afdwingt bij de Herserse bevolking.

In de voormiddag kregen we een rondleiding door de Abdij en een bezoek aan het graf van “Dom Anselmus”.  Daarna hadden we een eucharistieviering, een bezoek aan de brouwerij, om te eindigen met het degusteren van de beroemde trappist “Rochefort”.

In de namiddag was er een stadswandeling en een rondrit met een  toeristisch treintje in Durbuy, het kleinste stadje van België. Er werd afgesloten met een gezellig dinertje in een restaurant in Durbuy.

 

Arnold Judong (1845 – 1909) Zoeaaf – Burgemeester van Hees – Trappist

Arnold Judong werd geboren op 16/06/1845 te Hees op de Striekestraat 9, in de volksmond bij “Körskes” (huidige bewoner is Christiaan Muermans). Zijn ouders waren Cornelius Judong, burgemeester van Hees en Margaretha Nelissen, afkomstig van de boerderij van “Nol Tomasse” in de Noppenstraat en zus van Thomas Nelissen. Arnold Nelissen, de zoon van Thomas, trouwde met Cecila Judong (Körskes). Voor dit huwelijk was dispensatie nodig omdat Arnolds vader (Thomas) en Cecilia’s grootmoeder (Margaretha) broer en zus waren. Pater Arnold Judong is dus zowel verwant met de fam. Muermans (Körskes) uit de Striekestraat als de fam. Nelissen (Tomasse) uit de Noppenstraat.

Hij deed zijn lagere school in de dorpsschool van Hees en zijn humaniorastudies in het Klein-Seminarie in Sint-Truiden. Na zijn studies hielp hij met zijn broer, Hubertus, op de boerderij.

Toen Paus Pius IX de katholieke jeugd opriep om de Kerkelijke Staat te verdedigen tegen de nationalistische aanvallen van Garibaldi, vertrok Arnold als pauselijk ZOEAAF naar Italië. Hij was één van de 9 jonge vrijwilligers uit Groot-Bilzen, die tussen 1867 en 1870 deelnamen aan de verdediging van de pauselijke staten.

Toen de zoeaven terugkeerden en de familie van Arnold niets meer van hem had gehoord, werd in Hees een begrafenisdienst gehouden.  Na enkele dagen kwam hij toch terug, waarop zijn moeder van ontroering een hartinfarct krijgt en sterft op 63-jarige leeftijd. Ook zijn vader sterft iets later op 60-jarige leeftijd.

Arnold werd gevraagd om zijn vader op te volgen als BURGEMEESTER van Hees. Net als zijn vader wist Nolke door zijn eerlijkheid en minzaamheid de achting van zijn dorps- genoten te winnen. Hij had maar één doel : de mensen zoveel mogelijk te helpen.

Na 4 jaar burgemeesterschap werd hij in 1874 TRAPPIST in de Cisterciënsersabdij van Achel onder de kloosternaam “Dom Anselmus”. Zijn leuze was : “Date et dabitur vobis” : “Geeft en er zal U gegeven worden”. Zijn broer Hubertus werd tot zijn opvolger in het ambt van burgemeester benoemd. Hij kreeg ondertussen de opdracht om de abdij van Echt (Nl) te stichten.

De abdij “Notre Dame de Saint-Remy” in Rochefort werd gesticht in 1206, maar werd  meerdere keren vernield o.a. in 1793 tijdens de Franse Revolutie. Als prior Dom Anselmus heeft hij de abdij heropgericht.  In 1887 begon hij aan een huzarenstukje : hij bouwde de verwoeste abdij en de Abdijkerk volledig herop. Op een gedenksteen staat de leuze van de abdij : “Curvata resurgo” – “Ik zal uit het puin verrijzen”.

Op 22 september 1902 had de plechtige kerkwijding plaats door Mgr. Heylen, bisschop van Namen. Dom Anselmus was tevens de eerste brouwer van het bekende trappistenbier “Rochefort”. Hij is gestorven in de abdij op 04/03/1909 op 64-jarige leeftijd). Hij was een zeer invloedrijk man, die nu nog altijd veel ontzag en bewondering afdwingt bij de Heserse bevolking. Met dit bezoek willen wij een hulde brengen aan een bijzondere Hesenaar.

Bezoek aan de Abdij van Rochefort, 22 augustus 2010

Vertel het door :)

Fietspad Mopertingen – Hees (N2)

De kogel is door de kerk.

Op de gemeenteraad dd. 6 oktober 2010 werd het ontwerp voor het FIETSPAD MOPERTINGEN – HEES langs de gewestweg N2

goedgekeurd. Dit fietspad vertrekt aan het kruispunt in Mopertingen en loopt tot voorbij de aansluiting Tombestraat in Hees. Volgende week starten de werken aan de nutsleidingen o.a. waterleiding, Belgacom, kabel, laagspanning, gas, … De eigenlijke werken met aanleg van fietspaden, gescheiden riolering en de wegenwerken zijn voorzien voor het voorjaar 2011. Dit is goed nieuws voor de inwoners van Hees, die dan op een veilige manier van Hees naar Bilzen kunnen fietsen.

Vertel het door :)